Gordon Brown
Gordon Brown stapt op als leider van Labour. De oorzaak lijkt een stijlconflict tussen hem en Nick Clegg van de liberaal democraten (LibDems).
Kijk je naar de persoonlijkheden van beide heren, dat is duidelijk dat een samenwerking niet makkelijk is. Brown is snelle beslisser, ongeduldig en kritisch behoudend. Clegg juist rustig, volgt procedures en vol van vernieuwde ideeën. Door dat ze beide op hun eigen manier dominante karakters zijn, kunnen ze elkaar in de weg staan*.
Echter, door op te stappen gaat Labour de potentiële kracht die de verschillen geven, juist uit de weg.
Juist moeilijke tijden vraagt veel van een team. En het beste team blijkt altijd maar weer een team dat waardering heeft voor de verschillen. (voor informatie over het profiel zie: Belbin Associates UK . Klik hier)
In plaats van op te stappen hadden Labour en de LibDems er werk van kunnen maken dat beide heren de verschillen waarderen.
Gemiste kans? Misschien!
Of toch niet: Nieuwe rondes. Nieuwe kansen.
Tip voor Labour: Zoek een nieuwe voorman die ook aanvullende kwaliteiten heeft op Nick Clegg.
Tip voor de LibDems: Investeer in het leren kennen en waarderen van (toekomstige) samenwerkingspartners.
Zie Volkskrant: Brown stapt op
* In Belbin Teamrollen
- Brown: Vormer, Monitor en Specialist
- Clegg: Voorzitter, Plant en Brononderzoeker
Maar waarom vind je het nu eigenlijk onterecht? Dat wordt me niet duidelijk uit je verhaal. Ik heb eea niet op de voet gevolgd, maar volgens mij hadden de libdems geeist dat Brown zou vertrekken voordat zij bereid zouden zijn evt. met labour in zee te gaan. Zo bezien kun je ook betogen dat Brown een stapje terug/opzij doet ter meerdere eer en glorie van zijn partij en regeringsdeelname…
Natuurlijk maakt Brown zo wel de weg vrij om met de LibDems verder te gaan.
De achtergrond van de eis van de LibDems die jij noemt ligt (volgens mij) in een stuk onbegrip over Brown en zijn persoonlijkheid.
Om slagvaardig te zijn als team zal je juist die verschillen moeten benutten en ze niet uit de weg gaan. Het lijkt dan in eerste instantie een stapje ten gunste van de toekomst.
Straks komt Labour met een kandidaat die makkelijk in het putje van Clegg past en zitten we met een twee-handen-op-een-buik duo. Ik heb de blog nog wat aangepast om de effecten van de verschillen iets toe te lichten